Kocaeli’nin Koylarında Saklı Kalan Bir Gün: Kayseri’den Gelen Bir Kalbin Denizle Buluşması

Çocukluğumdan beri tuttuğum günlüklerin arasında en çok sevdiğim sayfalar, kendimi değiştiren yolculukları anlattığım sayfalardır. Kayseri’de yaşayan 25 yaşında biri olarak hayatımın büyük bölümünü bozkırın sessizliği içinde geçirdim. Erciyes’in uzaktan görünen heybetine, kışın sert rüzgârına, yazın kavuran sıcaklarına alışmıştım. Ama içimde hep başka bir yere aitmişim gibi hissettiren bir merak vardı: denize.

Bazen gece odamda otururken günlüğümün boş bir sayfasını açar ve “Acaba başka şehirlerde insanlar nasıl hissediyor?” diye yazardım. Çünkü bana göre şehirlerin de insanlar gibi ruhu vardı. Bazıları içine kapanık, bazıları hareketli, bazıları ise geçmişinden kalan hikâyelerle doluydu.

Kocaeli’yi ilk düşündüğüm zaman aklıma fabrikalar, yoğun yollar ve büyük şehir karmaşası geliyordu. Açıkçası biraz önyargılıydım. Deniz kenarında sakin bir hikâye bulabileceğime pek inanmıyordum. Bu yüzden Kocaeli’ye doğru yola çıktığım gün içimde hem heyecan hem de küçük bir hayal kırıklığı korkusu vardı. Ya aradığım huzuru bulamazsam diye düşünüyordum.

Ama o yolculuk bana hiç beklemediğim bir şey öğretti. Bazen bir şehrin gerçek yüzünü görmek için kalabalık caddelerine değil, sakladığı küçük kıyılarına bakmak gerekiyordu.

Kocaeli’de Denizle İlk Karşılaşmam

Merhaba Basdurakkemeralti okurları! Bugün sizlerle “Kocaeli’de kaç tane koy var” konusunu ele alacağız.

Kocaeli’ye vardığım gün elimde eski deri kaplı günlüğüm vardı. Bu günlük benim için sadece yazı yazdığım bir defter değildi. İçimde biriken sevinçleri, kırgınlıkları, korkuları ve umutları sakladığım küçük bir dost gibiydi.

Sahile indiğimde uzun süre hiçbir şey söylemeden denizi izledim. Kayseri’de büyüyen biri için denizin sesi bambaşka bir şeydi. Dalgaların kıyıya vurması, rüzgârın tuz kokusunu taşıması bana garip bir şekilde huzur verdi.

O an günlüğüme şu cümleyi yazdım:

“Bugün ilk defa bir şehrin bana cevap verdiğini hissettim.”

Kocaeli’nin kıyıları sadece büyük sahillerden ibaret değildi. Şehrin içinde saklanan küçük koylar, sessiz köşeler ve insanın kendisiyle baş başa kalabileceği alanlar vardı. Ben de merak etmeye başladım: Kocaeli’de kaç tane koy var?

Bu sorunun cevabını araştırırken fark ettim ki Kocaeli’nin kıyı yapısı çok zengin olsa da koyların sayısı konusunda her yerde kullanılan tek ve kesin bir resmi rakam bulunmuyor. Çünkü bazı kaynaklar küçük girintileri, doğal kıyı oluşumlarını ve yerel halkın koy olarak adlandırdığı alanları farklı şekilde değerlendiriyor. Genel olarak Kocaeli kıyılarında çok sayıda küçük ve büyük koy bulunduğu, özellikle Kandıra, Kefken, Kerpe, Başiskele, Gölcük ve Karamürsel çevresinde birçok doğal kıyı oluşumunun yer aldığı biliniyor.

Benim için önemli olan sayıdan çok, o koyların her birinin taşıdığı histi.

Bir Koyun Sessizliğinde Kendimi Bulduğum An

Ertesi gün sabah erkenden yola çıktım. Şehrin daha sakin bölgelerine doğru ilerlerken içimde çocukça bir heyecan vardı. Sanki yıllardır kaybettiğim bir şeyi arıyordum.

Kefken taraflarına geldiğimde karşılaştığım manzara beni gerçekten şaşırttı. Bazen insanın zihninde oluşturduğu görüntüler gerçeğin yanında çok küçük kalıyor. Ben Kocaeli’yi sadece kalabalık bir sanayi şehri olarak düşünmüştüm. Bu düşüncem yüzünden kendime biraz kızdım.

Çünkü bir şehri tanımadan hakkında karar vermiştim.

Kıyıda küçük bir koyun yanında oturdum. Etraf oldukça sakindi. Birkaç balıkçı teknesi, hafifçe hareket eden su ve uzaktan gelen martı sesleri vardı. O an içimde büyük bir rahatlama hissettim.

Uzun zamandır kendimi yorgun hissediyordum. Günlük hayatın telaşı, gelecekle ilgili belirsizlikler ve bazen anlamsız gelen koşuşturmalar üzerime ağır geliyordu. Orada, o küçük koyun yanında bütün bu ağırlık biraz olsun hafifledi.

Günlüğümü açtım ve yazmaya başladım:

“Bazen insanın ihtiyacı olan şey büyük cevaplar değil, küçük bir sessizliktir.”

Kocaeli Koylarının Bana Anlattığı Hikâyeler

Kocaeli’de kaç tane koy var sorusunun peşine düştüğümde aslında sadece bir sayı aramıyordum. Ben bir hikâye arıyordum.

Çünkü her koyun farklı bir anısı olduğunu düşündüm. Bir koyda yıllardır aynı yerde oturan bir balıkçının sabahını hayal ettim. Başka bir koyda çocuklarıyla denize giren bir ailenin mutluluğunu düşündüm. Bir başka kıyıda ise belki de yalnız kalıp hayatını sorgulayan bir insan vardı.

Deniz kenarındaki küçük yerler bana hep samimi gelmiştir. Büyük şehirlerin gürültüsünden uzaklaşınca insanların gerçek duyguları ortaya çıkar. Kocaeli’nin koyları da bana böyle hissettirdi.

Bazı yerlerde insan kendini turist gibi hisseder. Fotoğraf çeker, birkaç saat geçirir ve gider. Ama bazı yerlerde sanki yıllardır oradaymış gibi hissedersin. Kocaeli’deki bazı koylarda benim yaşadığım duygu tam olarak buydu.

Kerpe’de İçimde Kalan Bir Umut

Yolculuğumun en duygusal anlarından biri Kerpe’de yaşandı. Kayalıkların yanında otururken güneş yavaş yavaş batıyordu. Gökyüzünün rengi değişiyor, deniz sakinleşiyordu.

O sırada kendimi garip şekilde mutlu hissettim.

Uzun zamandır geleceğim hakkında endişeliydim. Ne yapacağımı, hayatımın hangi yöne gideceğini sık sık düşünüyordum. Bazen kendi üzerimde fazla baskı kurduğumu fark ediyordum.

Ama o akşam denize bakarken içimde küçük bir umut oluştu.

Belki de hayatın her sorusuna hemen cevap bulmak gerekmiyordu. Belki bazı cevaplar zamanla, bazıları ise yolculuk sırasında karşıma çıkacaktı.

Günlüğüme şöyle yazdım:

“Bugün bir koyun içinde kendime yeniden inandım.”

Kocaeli’de Kaç Tane Koy Var Sorusu Bana Ne Öğretti?

Başta bu sorunun sadece bir coğrafya bilgisi olduğunu düşünmüştüm. Kocaeli’de kaç tane koy var diye araştırırken aslında fark ettiğim şey çok daha farklıydı.

Bazı soruların cevabı sadece rakamlardan oluşmaz.

Kocaeli’nin kıyılarında birçok koy, küçük deniz girintisi ve doğal güzellik bulunuyor. Fakat bu yerlerin değerini sadece sayılarıyla ölçmek mümkün değil. Çünkü bir koyun anlamı, orada yaşanan anlarla büyüyor.

Bir insan için bir koy sadece denizin karaya doğru uzandığı bir alan olabilir. Ama başka biri için o koy, yıllar sonra hatırlanacak bir akşam, unutulmayacak bir sohbet veya yeniden başlayan bir umut olabilir.

Benim için Kocaeli’nin koyları, kendimi dinlediğim yerler oldu.

Kayseri’ye dönerken içimde hem hüzün hem mutluluk vardı. Çünkü güzel bir yolculuğu bitirmek her zaman biraz zor gelir. Bir yeri sevince ondan ayrılmak kolay olmaz.

Otobüs camından dışarı bakarken günlüğümün son sayfasına o yolculukla ilgili birkaç cümle yazdım.

Kayseri’ye Dönerken Yanımda Kalan Deniz Sesi

Kocaeli’den ayrıldığım gün şunu fark ettim: İnsan bazen uzaklara sadece yeni yerler görmek için gitmez. Bazen kendisini yeniden bulmak için gider.

Ben o yolculuğa merakla başlamıştım. Kafamda birçok soru vardı. Kocaeli nasıl bir yerdi? Deniz kenarında aradığım huzuru bulabilecek miydim? Kocaeli’de kaç tane koy var sorusunun gerçek cevabı neydi?

Dönerken ise elimde sadece bilgiler yoktu. Anılar vardı.

Bir koyun sessizliği, akşam güneşinin denize düşen görüntüsü, kıyıda otururken hissettiğim huzur ve kendime söylediğim yeni cümleler vardı.

Şimdi günlüğümün o sayfalarını açtığımda hâlâ aynı duyguyu hissediyorum. Kocaeli’nin koyları bana şunu hatırlatıyor:

Bazen hayatın içinde kaybolduğumuzu düşündüğümüz anda, küçük bir kıyı, sakin bir deniz ve birkaç dakika süren sessizlik bize tekrar yolumuzu gösterebilir.

Kocaeli’de kaç tane koy var sorusunun cevabı belki tam olarak tek bir sayı değildir. Ama benim kalbimde bıraktığı iz çok net.

Çünkü bazı yerlerin değeri kaç tane olduklarıyla değil, insanda kaç tane güzel anı bıraktıklarıyla ölçülür.

Basdurakkemeralti sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler. “Kocaeli’de kaç tane koy var” hakkındaki düşüncelerinizi bizimle paylaşın!